Botanique, Brussel - concertenreeks

Botanique, Brussel - concertenreeks
Nieuw

An Pierlé ...Lees meer...

Grand Mix concerts

Grand Mix concerts

New
20-05-17 – Xiu Xiu
21-05-17 – Little ...Lees meer...

GlimpsGent 2013 – Luistervoer voor de toekomst

Geschreven door Astrid Demaertelaere en Stan Vanhecke - maandag 16 december 2013
Image
GlimpsGent 2013
All Areas
Gent
13-12-2013

GlimpsGent 2013
All Areas
Gent

Het Glimps Festival was dit jaar alweer aan zijn derde editie toe. Dit internationaal showcase-festival, zoals ze dat dan zo mooi noemen, haalde een zestigtal getalenteerde bands en artiesten naar verschillende locaties in Gent. Twee avonden lang kon er jacht worden gemaakt op nieuw luistervoer, met wisselend succes.

Bosco Delrey uit Groot-Brittannië kreeg de eer om deze editie van het festival af te trappen. De zaal van de Charlatan was betrekkelijk vol en werd met een enthousiaste ‘Aloha’ begroet. “Baby’s got a blue flame” zette het concert in. Het nummer rockt lekker weg, heeft een leuke gitaarriff en is wel aangenaam om naar te luisteren. Verder in de set konden we ook enkele leuke deuntjes ontdekken in “Lovely sleepy head” en “Wild one”. De intro’s waren verreweg het interessantst en steeds verzorgd en origineel opgebouwd. Dat hield tegelijkertijd het grootste nadeel van deze band in. Telkens de hoop op een schitterend nummer doorprikt zien worden door een ‘Is het dat maar’-gevoel is jammer, voor de band en voor het publiek, want het potentieel is er wel degelijk. Het geheel zorgde voor een oké rockoptreden maar als mensen op de eerste rij hun line-upschema’s staan te bekijken dan weet je het: Bosco Delrey bleek geen hoogvlieger.

Een paar gebouwen verder werd de Kinky Star op zijn kop gezet door M+A. De twee Italiaanse jongemannen zetten een straffe prestatie neer. Elektronische zweverige tonen werden aangevuld met sambaballen en een xylofoon.
Tijdens “Freetown Solo” werd de zachte stem van de zanger op de gepaste momenten vervormd naar een zwaardere toon waar Darth Vader jaloers op zou zijn.  Experimenteel gebracht, maar met mate. “Practical Friday” zorgde voor enkele handen in de lucht en de vrolijke deuntjes brachten vreugde in de zaal. Met “When” waanden we ons zelfs even in een paradijselijke sfeer. “Down to the West Side” klonk bekend in de oren en bij “B Song” was stilstaan geen optie. Kortom, M+A zindert na… hier horen we (hopelijk) nog van.

Enkele minuten later speelden de Isbells alweer in de Handelsbeurs. Deze Belgische band heeft al enkele maanden niet meer in ons land opgetreden en gaf een mooie, luchtige update over hoe het met zijn bandleden is gesteld. Het concert begon langzaam maar krachtig met “Stoalin’ “, de openingstrack van hun recentste, gelijknamige album. De band straalt energie uit en is haar typische sound nog niet verloren. Met trots vermeldden ze dat de meeste facebookvrienden van de band uit Gent komen, waarop als bedankje het bekende “Heading for the newborn” volgde. Isbells bleef doorheen de set zijn charme behouden en speelde  vervolgens ‘een romantisch lied over ruzie maken en bijleggen’. “Falling in and out” bewees dat deze band goed op elkaar is ingespeeld. Gianni Marzo praatte de boel losjes aan elkaar. Toch waren de muzikanten bij de start van “Elation” meermaals de kluts kwijt. Het foutje werd echter snel vergeten wanneer er vrolijk, ritmisch geklap volgde bij dit akoestisch nummer. Met spijt in het hart kondigden ze hun laatste 10 minuten speeltijd aan en sloten in stijl af met “Reunite” en “Dreamer”.  De Handelsbeurs kon tevreden verder zoeken naar nieuw talent, al kun je het talent van Isbells moeilijk als nieuw omschrijven.

Een van de ontdekkingen van de vrijdagavond was Swan Bride uit Slovakije. Op het eerste gezicht leken het enkele brave mannen, met uitzondering van de bebaarde frontman, maar ze waren vanaf de eerste noot klaar om ervoor te gaan. Met een geluid dat soms dicht bij The Sound aanleunt, konden ze het publiek meer dan boeien. Uitstekend gitaarspel en een zanger die zich niet aan de regels hield konden in de in een muziektempel omgetoverde Brugzaal in de Vooruit voor veertig minuten hun gang gaan. “Vortex” was een van de beter gebrachte nummers, de zanger riep af en toe een beetje, maar kon het wel, wat ongetwijfeld een plus was. De muziek van Swan Bride is erg zwaarmoedig, maar zonder de nonchalante ‘I don’t care’-houding. Dat maakt deze jongens sympathiek en ze genoten duidelijk van hun concert. En dat gold ook voor het publiek.

The Antler King was de vervanger van Coely. Zij verzorgden een fijnzinnige show in de balzaal van de Vooruit. Er hing een zomers feestje, en de winter kon even worden vergeten. De drumster zorgde voor de lichte zangnoten. De vijfkoppige band bewees dat eenvoud prachtig mooi kan zijn. De songs werden telkens netjes en zacht afgerond. Naar het einde van de set hoorden we vooral krachtigere nummers. Vooral “Chain of memory lane” was een hoogvlieger van deze beloftevolle band.

Vanuit de duisternis verscheen Gepetto & the Wales op het podium van Zaal Miry in het conservatorium. Deze band bracht deze avond al enkele nieuwe nummers uit hun allereerste full album ‘Heads Of Woe’ dat op 10 januari officieel verschijnt. Vanaf de eerste noten was er niet alleen gejuich te horen van op het podium, maar ook vanuit het publiek. Nadien volgden de lyrics  ‘write me a letter, play me a song’ uit hun recentste, eerste single “1814”. Een sterk nummer gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Onderuitgezakt in de rode theaterstoeltjes ondergingen we graag de afwisseling van kippenvelmomenten en dynamisch enthousiasme.
Het bisnummer werd aangekondigd met de volgende ludieke aankondiging: ‘we hebben er nog eentje in petto’. Als kers op de taart konden we onze goede daad van de dag verrichten: de aankoop van hun vinylplaat ‘People of Galicove’ ten voordele van Music for Life.

De Compact Disk Dummies waren zonder overdrijven schitterend. Ze hebben zich al eerder bewezen, en deden dat in de Handelsbeurs opnieuw. De show zat professioneel in elkaar: het samenspel van licht, geluid en beweging zorgden voor een hyper kinetisch optreden. Aftrappen deden ze met “What you want”. Dreunende elektrische beats werden begeleid door de charismatische Lennert Coorevits die bovendien constant op en neer stond te springen. Doorheen het optreden in de Handelsbeurs ging de piepjonge zanger, hij is slechts 20 jaar, geregeld doorheen het publiek lopen. En wat dan gezegd van zijn twee jaar jongere broer, die de keyboards bespeelde op een weergaloze manier. “Pale eyes” werd dynamisch gebracht, en met een beetje samenzang. Ondanks het gedans en gespring konden we de jongens op weinig fouten betrappen. De twee electropunkers speelden natuurlijk ook nog “The Reeling”, waarmee ze een monsterhit scoorden. Ten slotte hoorden we de al bekende cover “Toxic” van Britney Spears. Wij waren alvast blij dat niet Britney was die het kwam zingen, want deze versie is onnoemelijk veel harder en heeft bovendien minder gekweel.
Mooie afsluiter voor dag 1 …

Organisatie: GlimpsGent



 
Musiczine : Muzikale actualiteit in en rond België. © 2017
ASBL Inaudible – 2, rue Raoul Van Spitael – 7540 Kain
Design: Nuno Cruz - Joomla integration: Edustries
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement