² Musiczine : Muzikale actualiteit in en rond Belgi�. - Pukkelpop 2017 vrijdag 18 augustus 2017

Wilde Westen, Kortrijk: events

Wilde Westen, Kortrijk: events
New
21/11 Millionaire, Go march
22/11 ...Lees meer...

AB, Brussel programmatie + infootjes

AB, Brussel programmatie + infootjes
New
05-11-17 – Run The Jewels, Danny ...Lees meer...

Pukkelpop 2017 vrijdag 18 augustus 2017

Geschreven door Kimberley Haesendonck en Johan Meurisse - maandag 21 augustus 2017
Image
Pukkelpop 2017
Festivalterrein
Hasselt-Kiewit
21-08-2017

Pukkelpop 2017 – vrijdag 18 augustus 2017
Pukkelpop 2017
Festivalterrein
Hasselt-Kiewit
2017-08-18
Kimberley Haesendonck en Johan Meurisse


Een breed publiek kon zijn hart ophalen op de intieme sound van London Grammar en de hitgevoelige muziek van Bastille . We werden de ruimte ingestuurd op Flaming Lips en kwamen ‘back to earth’ voor ons verslag …  Volgend parcours legden we op de tweede Pukkelpopdag …

Op de Mainstage werden we meteen wakker geschud met het opkomend van talent van Brutus . ‘Beloftevol’, ‘talentrijk’ is het trio zeker, balancerend tussen postrock , postmetal en  hardcore/noise , hard - zacht , fel, intiem . We voelen naast de hyperkinesie de schoonheid aan als de gitaareffects , de gaspedalen niet meer ingedrukt zijn en de percussie strelend is; er borrelt zelfs een bluesy tune op . … Zangeres Stefanie zingt , schreeuwt de zaken van zich af , ondanks haar vermoeide, hese stem; het gaf nog meer zompig- doorleefdheid aan hun rock’n’roll.
Het album ‘Burst’ is meer dan de moeite en ze leveren met “Bye Julia”, “Bird” , “Child” en “All Aloneeen paar heerlijke, intens beklijvende, stekelige pareltjes af . Op de tonen van “E Viva Espana”, een nummer geschreven door Leo Caerts (de opa van Stefanie Mannaerts) , worden we op dit vroege uur definitief feestelijk uitgewuifd. Zo zie je maar hoe alles muzikaal te relativeren is. Brutus speelde een adembenemend tripje van lekker scheurend gekletter.

Regenbuien trotseerden we voor het Britse Oh Wonder - kind . Hun dromerige, gevoelige  electropop is fris , aanstekelijk, melancholisch, hartverwarmend, sprankelend en straalt optimisme, happy feelings  uit . Ze zitten ergens tussen The xx , James Blake en London  Grammar in. Ze hebben een nieuwe plaat en de enthousiasmerende drie op elektronica, gitaar, drums gingen door de set met “High on humans”, “Lose it” en de prachtsingles “Ultralife” en “Drive”.

(KH) Oh Wonder tekenen voor een ‘wonder’ mooie set. Het duo uit de UK stuurden het heel jaar lang singles op de wereld af. Resultaat? Een goed gevulde weide voor de mainstage die één voor één aandachtig luisterde naar de muziek die Oh Wonder bracht. Zowel “Drive” als “Lose It”, nummers van hun oude plaat , als “Ultralife”, een nummer van hun nieuwe plaat werd gespeeld. Anthony en Josephine, want zo heet het duo, pakten met gemak de Pukkelpop weide in. Op 12 december staat de band in de Ancienne Belgique om dat nog eens over te doen.

Heel wat jong volk was op post voor Halsey, een van de nieuwe indiepopsterretjes in de voetsporen van Tove Lo en Lorde . Beweeglijke dancepop , met r&b , elektro motiefjes . Haar band stond op een verhoogde stage en vooraan deed zij de meisjesharten sneller slaan . Al veel gehoord en inwisselbaar , maar leuk was het wel.

London Grammar - Het Britse trio heeft hard gewerkt aan de nieuwe cd . Er wordt heel wat vereist van de hemelse stem van Hannah Reid , rode draad binnen de spaarzame , licht groovende sound van de band. In korte tijd groot geworden en dat willen ze nu wel behouden. Alles is mooi opgebouwd , minuscuul uitgewerkt . Dit is meer dan fluisterpop! Op de mainstage raakte Reid met haar stem diep , erg diep . “Wasting my young years”, “Big picture” bewezen dit al gauw . Plankenvrees blijft een gegeven , maar moedig staan en blijven ze op zo’n grote stage voor een even groot publiek, ook al moet eens een nummer “Non believer” opnieuw aangevat worden.
Krop in de keel kregen we op het zo goed als  a capella  gezongen “Rooting for you” , met minimale begeleiding . De Kavinsky cover ‘Nightcall’ triggerde de dansspieren door de beats. Sober, elegant en met een breder motief klonk het materiaal , “Strong” , “Oh woman , oh man” en Metal & dust” als apotheose .
De mooie visuals kwamen gaandeweg in de avondval beter tot hun recht . Je voelt het wel aan, London Grammar ligt me nauw aan het hart en heeft me volledig ingepalmd.

(KH) London Grammar - Hun eerste single “Hey Now” werd meteen een dijk van een hit, waardoor het voor deze band eigenlijk niet meer stopte. Eindelijk mochten ze voor het eerst op Pukkelpop staan, en daar kon het enthousiasme van de fans niet om heen. De weide voor de mainstage stond super gevuld en één voor één stond iedereen te luisteren naar de wondermooie muziek die het Britse trio brengt. Ook wij werden er stil van. London Grammar overtuigde zowel met hun oude als nieuwe nummers en zijn overduidelijk klaar voor hun wereldtournee dit najaar. Op 11 en 12 december staan ze in de Lotto Arena, een aanrader voor iedereen.

De hitgevoeligheid van Bastille - Pukkelpop is te strikken hiervoor - die ook op korte tijd een grootse band is geworden . Amper vier jaar na hun debuutalbum stonden ze afgelopen vrijdag als hoofdact op de mainstage geprogrammeerd. En net zoals in het Sportpaleis enkele maanden geleden ging ook in Kiewit het publiek gewillig uit de bol voor hun ‘feel good’ popmuziek. Dat het materiaal niet altijd even sterk is, werd met de mantel der liefde én extra bombast bedekt zeker wanneer hits als  “Laura Palmer”, “Warmth”, “Things We Lost In The Fire”, “Good Grief” en “Pompeï” op de setlist prijken. Daarbij komt het enthousiasme dat de groep steeds etaleert én als extra troef een niet onaardig ogende zanger Dan Smith. Voor vele fans kreeg hun aanstekelijke cover van Corona’s “ The Rhythm Of The Night” dan ook een extra betekenis. Handjes in de lucht en heen en weer zwaaien op die poptunes … (dank aan Erwin Vanlaere)

Op de achtergrond
Parov stelar rond de Oostenrijker Marcus Füreder en de bevallige zangeres Cleo Panther, brengen een soort 50s jumpin’ jive move , een funk/jazzswing met ophitsende electrobeats om het WE gevoel definitief in te zetten.

Op de andere stages staan we stil bij een rits ontdekkingen
* Marquee
Walking on cars kon aankloppen bij Bastille en Snow Patrol  . Het kwintet tekent voor dezelfde melodieuze zeemzoete hitgevoeligheid in de startfase. Hoewel de band ons nog ‘nobel’ onbekend is , hebben ze bij het jonge (vrouw)volkje al een aardige reputatie opgebouwd . De band helt over naar de emo kant en laat stevige gitaren doorklinken . Tja, als een soort “Speeding cars”.

Russ kreeg er veel extra volk bij in de tent door de fikse regenbui. Hiphop met soul, r&b  en een zangrap op z’n Eminems , maar zalvender, aangenamer en minder agressief , verbeten. Hij kreeg het publiek mee , er zijn veel huppelende mensen en het handjeszwaaien geeft elan aan de sound!

(KH) Hiphop fenomeen Russ kreeg een pak volk op de been in de Marquee . Afgelopen jaar zette Russ al eens een set van formaat neer, en dat mocht hij dit jaar gewoon opnieuw doen. Hierin slaagde hij met glans. Al de jeugd, want wauw hoe veel tieners zijn er fan van dit fenomeen, verzamelde zich samen in de Marque om het feestje van hun leven te bouwen. De tent daverde na 3 songs zo hard, dat er zelfs planken uit de vloer los kwamen. “What The Want”, “Ain’t No Body Taking Me Baby” en “Pull The Trigger”, elke hit kwam aan bod en zorgde er mede voor dat dit optreden zo een groot feest werd. Volgend jaar hattrick op Pukkelpop?

De nieuwe plaat van The Shins lijkt aan ons voorbij gegaan . Het zijn geen ‘simple songs’ , hun materiaal is goed opgebouwd , uitgewerkt, klinkt sfeervol en stevig. Een uitgebreid collectief is het, waarbij de zang van ‘man met de pet’ James Mercer , de psychedelische keys en viool , de sound verfijnder, kleurrijker maken. Het viel op dat ze luid konden klinken . Geen oneer, de  melodieus (indie) rockende , broeierige, zalvende nummers bleven overeind . “Australia”, “Phantom limb” en “Sleeping lessons” zinderden na … Een link met de huidige sound van Band of Horses is aanwezig.

Hoofdvogel in de Marquee waren Flaming lips. Muzikale herkenbaarheid zit ‘em in al de platen van 15 jaar terug , maar Wayne Coyne en C° laten hun fantasie de loop en experimenteren graag met de psychedelica . “Race for the prize”, “Yoshimi battles …” en “Do you realize” zorgden voor samenhorigheid in een weirde wereld van ballonnen, confetti, rookkanonnen en andere ‘floating into space’ toestanden . Pracht, praal, fonkeling en een flinke dosis kitsch zijn nooit veraf dus. Coyne, vandaag niet goed bij stem, is een performer. In het nieuwe en prachtige “There Should Be Unicorns” liet hij zich op een levensgrote eenhoorn door de zaal voeren. ‘Dark side of the moon’ van Pink Floyd (“Pompeii Am Götterdalmmerüng”) en “Space oddity” van David Bowie zaten ook in de psychedelische mallemolen. Twee oogbollen deden aan The Residents denken .En onder een opblaasbare regenboog werden we met nog meer liefde omringd! Creativiteit en gekte ten top!
Flaming Lips zijn wizards, en hun optreden is een B&B, een belevenis en beleven . Fuck Yeah Pukkelpop!

(KH) Feest, confetti, ballonnen en entertainment. Waar anders kon je al deze elementen vinden op een podium dan bij The Flaming Lips. Een band die hier heel vaak staat, maar die ons toch nooit weerhoudt te gaan kijken omdat het altijd zo leuk is. Een optreden dat je meeneemt op een trip door de hippie-tijden van vroeger, waar ‘unicorns’ bestonden. The Flaming Lips kleedde hun zelf ook helemaal naar deze periode, met dierenoutfits. Deze band draait al bijna 25 jaar mee aan de top van de psychedelische muziek, blijven telkens verbazen met goede albums en zijn telkens een aangenaam gezelschap om live naar te kijken. Zoals de ballonnen die ze bij hadden het zeiden: ‘Fuck Yeah Pukkelpop’, maar ook ‘Fuck Yeah The Flaming Lips’!

Elbow
  houdt net als London Grammar van subtiliteit en finesse , maar geeft er live een extraverte draai aan . ‘Beautiful’ was het kernwoord,  het contact, de connectie van Guy Garvey, de spil van de band, met het publiek. Ook hij weet hen te charmeren , met handjeszwaaien , handclaps en ‘oohoohs’ meezingers . Een amicale set vol emoties dus van een sterk spelende band en zanger , van “Magnificent she says”, “Bones of you”, “One day like this” en “Grounds for divorce”, waarbij de ingenieuze gitaarpop een sterke orkestrale inslag kreeg door de strijkers .

Nicolas Jaar
, ook al gekend van z’n werk van Darkside, stelde hier zijn werk voor van donkere , duistere, zweverige, slepende ambient/electro/techno. Af en toe zingt hij en gooit hij er een saxtune tegenaan op z’n Jimi Tenors . Eerst sterk vertimmerde elektronica, maar gaandeweg in de set prikkelde hij de dansspieren , en kwam zelfs Brasil/worldtrance bovendrijven . Mooi huiverend , griezelig, groovy en creatief.

* In de club horden we de rammelpop in een speelse onbezonnenheid van Parquet Courts . Pavement werd opgehoest . Ze speelden scherp, snedig , ontspoord, als zacht, ingetogen , psychedelisch, van “Borrowed time” naar “Instant disassembly”. De zangpartijen werden afgewisseld , maar klinken steevast onvast . Mooi hoe alles elkaar vindt , rechtdoorzee en  stoney.

(KH) Wanneer de award voor beste gitaarband op donderdag naar Ty Segall ging, ging deze op vrijdag naar Parquet Courts. Toegegeven toch wel een van de betere en meest spannende bands in het genre. Parquet Courts bracht, zoals altijd, een killer van een set die op geen enkel punt verveelde. Met hits als “Human Performance” en “Berlin Got Blurry”  zat de set niet mis. Dit deed ons eigenlijk beseffen dat we de laatste jaren een gebrek hebben aan goede garagerock bands. Daarom: Hoera voor Parquet Courts! Hoera voor gitaren!

Wie dacht overspoeld te worden door emoties bij Perfume Genius , was eraan voor de moeite . Vroeger legde Mike Hadreas z’n ziel bloot in barok ballads, nu is hij volledig open gebloeid als performer.  Hij was met band te zien en klinkt steviger, noisier , experimenteler, meer ontspoord dan ooit. Zijn breekbare stem maakt plaats voor overstuurde vocodervocals . Hier sijpelde de donkerte van Suicide door .

(KH) Onze award voor meest teleurstellende band ging op zijn volgende beurt naar Perfume Genius. Het deed ons wat denken aan de saaiheid van Solange haar optreden, maar dan in een ander jasje. Hij bracht dit jaar nochtans het veelbelovende album ‘No Shape’ uit, maar hier bleef live niet heel veel van over. Daarbovenop zat het geluid in de club op dat moment nog eens overdreven slecht, wat zorgde voor een volledig gedoemde set. Zelfs de hits “Queen” en “Slip Away” (wat overigens wel een meester single is) overtuigden ons niet. Of Perfiume Genius voor ons mag herkansen in de Trix zijn we nog niet uit, al is een tweede kans vaak wel het eerlijkst.

(KH) Hoogtepunt op vrijdag was ongetwijfeld Sampha. Inderdaad die ene met dat hitje “No One Knows Me Like The Piano”. Maar wacht, Sampha heeft meer in zich dan dat. Volledig bijgestaan door live band bestormde hij het podium van de Club, die tevens overvol stond. Met een album ‘Process’, dat een voor een hits bevat, kon het optreden niet anders dan goed zijn. Persoonlijke hoogtepunten waren “Blood On Me” en “Plastic 100 °C”. Al diegene die er niet bij waren hadden ongelijk, zeg dat wij het gezegd hebben.
STUFF. besloot in de Club . Zij gooien muziekstijlen door elkaar , pop, jazz, funk, psychedelica , elektronica enz worden op een hoopje gespeeld en zijn geïnjecteerd van frisse, aanstekelijke  ritmes . Ze geven  spannende, verrassende , onverwachtse wendingen aan hun freewheelstyle  . Een avantgardistische blik, die ergens Ozric tentacles , Battles , Caribou, BadBadNotGood en Taxiwars deed opborrelen, dicht bij elkaar opgesteld en zonder de melodie uit het oog te verliezen. Je wordt letterlijk meegevoerd, - gesleurd in die fusion.  Heerlijk. Sterk.

* Tot slot
(KH) Net zoals op donderdag was er ook op vrijdag weer Nederlandse rap te zien. Dit keer kwam die van Sevn Alias. De jongeren van tegenwoordig zijn enorm fan van Nederlandse fenomenen, dat werd opnieuw duidelijk toen de dancehall overvol liep om 14u. Sevn Alias die bekend is van zijn hits als “Slapend Rijk” (zijn colab met Boef) en “Gass” kreeg de tent al heel vroeg aan het dansen. Het was zelfs zo aanstekelijk dat ook wij onze benen niet konden stilhouden. Ideale opwarmer van de dag!
We stonden  stil bij de huiverende klankexperimenten en soundscapes van Forest swords, die door de gitaarlicks en loops en projecties extra dimensie  kregen .
Verder de aangename, onschuldige electropop van Tove Lo . De blonde Zweedse vamp deed de regen even vergeten door haar sensuele danspasjes en ‘tetten bloot’ . Muzikaal niks nieuws onder de … , maar leuk zijn en blijven “WTF Love”, “Say it” en “Habits”.
Newmoon in de Lift is één van de revelaties binnen het shoegwave/gaze genre . Jawel dit is Belgisch … Ze laten de gitaren ten gepaste gieren . Erg sterk wat ze speelden ; Ride, Slowdive, Swervedriver, Loop , Minor Victories en Jesus & mary chain plaatsten ze even opzij . Dit optreden zinderde met nummers als “Head of stone” en “Everything is”. Fier mogen we zijn, dit was verdomd sterk ..
(KH) Black Lips sloot af in de Lift . Nogal een late en vreemde spot voor zo een band, maar met de zovele bands op het festival, moet er altijd iemand de laatste zijn. Kent u het spreekwoord ‘de laatste zullen de beste zijn’ nog? Wel dit is exact wat Black Lips bewees met hun set. Van in het begin zat het er “boenk op”, en dit werd eigenlijk door getrokken over gans de lijn. Onze favoriete hit is “Boys In The Wood”, maar eigenlijk kan Black Lips bij ons wel scoren met elk nummer. Ook met hun nieuwe plaat ‘Satan’s Graffiti or God’s Art’ overtuigden ze moeiteloos. Wij weten waar ons op 9 november zullen begeven. Kleine tip? Trix in Antwerpen is the place to be!


Heel wat leuks zagen en ontdekten we op deze tweede festivaldag …
Neem gerust een kijkje naar de pics (ism Damusic)
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/pukkelpop-2017/
Neem gerust een kijkje naar de pics van Lowlands
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/lowlands-2017/
Organisatie: Pukkelpop



 
Musiczine : Muzikale actualiteit in en rond Belgi�. © 2017
ASBL Inaudible 2, rue Raoul Van Spitael 7540 Kain
Design: Nuno Cruz - Joomla integration: Edustries
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement