² Musiczine : Muzikale actualiteit in en rond Belgi�. - Rock Zottegem 2017 dag 2 zaterdag 8 juli 2017

Vrone Productions events 2017 - 2018

Vérone Productions events 2017 - 2018

new
Lomepal, 8 févr 18, ...Lees meer...

Democrazy Gent: events

Democrazy Gent: events

New
John Maus, Gary War, N.E.S.T., Gent op 9 ...Lees meer...

Rock Zottegem 2017 dag 2 zaterdag 8 juli 2017

Geschreven door Stan Vanhecke - dinsdag 11 juli 2017
Image
Rock Zottegem 2017
Bevegemse Vijvers
Zottegem
08-07-2017

Rock Zottegem 2017 – dag 2 – zaterdag 8 juli 2017
Rock Zottegem 2017
Bevegemse Vijvers
Zottegem
08-07-2017
Stan Vanhecke


Rock Zottegem groeit nog steeds. Jaar na jaar zakken grotere, bekendere en interessantere namen af naar het festival. Toch blijft het een enorm gezellig festival. De jonge muziekfanaten pikken hun eerste ‘festivalletje’ mee, zonder mama of papa. Tegelijkertijd voelt de oudere garde zich ook thuis, of hoe kan het anders met Golden Earring op het programma.

Rock Zottegem 2017 – dag 2 – zaterdag 8 juli 2017 - – een overzicht

Startten deden we echter met de jongelingen van The Lighthouse. De finalist in de laatste editie van de ‘Nieuwe Lichting’ van StuBru brengt dansbare popmuziek met heel wat funky elektronische invloeden, nog het meest te vergelijken met Vampire Weekend. Een zomerse band dus, perfect als opwarming voor wat komen ging. We hoorden een toffe cover van TLC’s “No Scrubs”, dat ons aangenaam verraste. Daarna bleven de jolige gitaartjes van The Lighthouse ons plezieren, met als summum “Never Alone” en “Hollywood”. Zeker met die laatste hebben ze alvast een hit van formaat te pakken. Benieuwd naar wat deze beloftevolle (boys) band nog allemaal in petto heeft.

Al bij al een opwarmer dus. Want daarna kwam Equal Idiots ten tonele. En het moet gezegd, die gingen nog een stuk harder. Zot hoeveel lawaai zanger/gitarist Thibault Christiaensen en drummer Pieter Bruurs met hun twee kunnen maken. Geen tijd voor rust dus, met deze rasechte garage punkers. Zalig hoe ze “The pina colada song” overnamen met een razend begin met “Cover the Corpse”. Een nummer waarin de frontman zijn beste hondengeblaf naar boven haalt. Maar ook de drummer kreeg zijn glorie. Vooral tijdens “Hippie Man” kon hij volledig zijn gang gaan, een pareltje van een nummer trouwens. De band ging nooit vervelen. Dat kon gewoon niet, in de vaart waarin de twee tekeer gingen. Er is genoeg variatie, zo gaat de drummer op een gegeven moment aan de xylofoon gaan staan. Er zijn hits, “Salmon Pink” en “Put My Head in the Ground” stonden niet voor niets in de Afrekening. Beide trouwens perfect live gebracht, met goed gevoel voor timing. En er is een topper van een cover van Plastic Bertrand. “Ca Plane pour Moi” deed de tent moshpitten. Dat Thibault dan even in zijn eigen muil speekt, dat hoort er dan waarschijnlijk bij. Na deze razende set verdienden de jongens hun rust, en wij hadden ook wat dorst.

Een pluim dus voor de organisatie, wanneer daarachter Het Zesde Metaal wordt geprogrammeerd. Wannes Capelle, Tom Pintens en kompanen zorgden met hun typische poëtische, spitsvondige lyrics en geheel eigen sound voor een beklijvende sfeer in de tent van Zottegem. In tegenstelling tot de bands daarvoor met ‘mooie’, ‘echte’ liedjes, zonder de anderen oneer aan te willen doen. “Ier Bie Us” was de opener en had het publiek onmiddellijk te pakken. Zachtheid en eenvoud in de begeleiding doet de stem van Wannes Capelle spreken en zorgden voor een perfect opgebouwd nummer. Bij “Dag Zonder Schoenen” gingen de schoenen omhoog  en bij “Ploegsteert”, het tragisch nummer over Frank Vandenbroucke, kon je alleen maar kippenvel krijgen.
Dat ze dan ook nog helemaal hun eigen ding maken van “Where is My Mind” van The Pixies, was te bewonderen. Derde cover van de dag, derde keer enorm geslaagd. Wannes zocht naar de hoge noten, die waar hij zo net nog wel of niet aankan, hetgeen de band zo charmant maakt. Er mag een hoekje afzitten, liefst klopt het niet allemaal perfect. Even later pakte hij iedereen in: “Als ik jullie zie, dan kan ik alleen maar leren. ’t Is nog al niet “Naar de Wuppe”. De laatste hit van de band heeft meer beat en klinkt scherper dan wat Het Zesde Metaal normaal brengt, en heeft iets dreigends. En ook “Liefde” zit in diezelfde sfeer, een schitterende afsluiter van alweer een mooi optreden in Zottegem.

Daarna was het helemaal tijd voor de oudjes. Zowel op het podium als ervoor. Al gingen nostalgie (bij oud) en ontdekking (bij jong) hand in hand tijdens Golden Earring. Barry Hay en co zijn duidelijk nog bij de pinken. Ronkende gitaarsolo’s, daverende drums, fijnzinnig sax-spel en een uitgelaten frontzanger: er zit nog geen sleet op de machine. “Another 45 miles to go” begon heel traag maar zorgde voor een eerste meezingmoment. Daarna kregen we “Twilight Zone”. Niet te geloven hoe gaaf Golden Earring daar klonk. Daarna kregen we nog “The Devil Made Me Do It”. Je ziet de muzikanten ook gewoon van elkaar genieten, wat het voor het publiek nog leuker maakt om erbij te zijn. Tijdens “When the Lady Smiles” zagen we Barry alweer in de metro zitten, zoals in de videoclip. Wat nostalgie met een mens kan doen…
We genoten ook van de iets tragere nummers, zoals “Going to the Run”. Maar dan moest ‘le moment suprême’ natuurlijk nog komen. Tijdens “Radar Love” was de uitdrukking ‘old but gold’ wel van toepassing. De versie duurde maar liefst twintig minuten, inclusief mystieke intro met een dubbele basgitaar en een geniale solo van drummer Cesar Zuiderwijk dat van ongekend niveau was. Opbouwend maar zonder te vervelen kregen we uiteindelijk het refrein in stukjes in het nummer te horen. Fantastisch toch hoe Golden Earring een klassieker zo durfde om te vormen, met groot succes bovendien. Ook leuk voor de meeste mensen uit het publiek, die zo’n versie van “Radar Love” waarschijnlijk nog niet vaak hadden gehoord.

Na de oude, maar fris klinkende rockers van Golden Earring kregen we de nieuwe koningen van de Belpop te horen. Jawel, Bazart was ook aanwezig op Rock Zottegem, en zinnens er een feestje van te maken. Dat betekent: gillende tienermeisjes, iets te enthousiaste ouders en macho’s die doen alsof ze het allemaal maar niets vinden. Van de zes sets die we deze avond te horen kregen was die van Bazart het meest commercieel. Mathieu Terryn weet als de beste hoe hij het publiek moet bespelen met zijn sfeervolle rijmelarij.
Al vanaf de eerste nummers wordt luidkeels meegezongen met de zweverige songs. “Nacht” was één van de toppers in het begin van de set. Daarna hoorden we nog “Era”, dat fluisterend werd ingezet en “Lux”, bijzonder catchy en met een heuse drop erin verwerkt. Tijdens “Chaos” sneeuwde de witte confetti over het publiek. Daarna kregen we nog “Koortsdroom” en “Echo”, waarin Terryn bijna iedereen inpakt met alleen zijn stem, om dan daarna met de gitaren uit te barsten in een heerlijk enthousiasme. Eindigen deed Bazart natuurlijk met een lang uitgesponnen “Goud”, een echte oorwurm, zelfs voor wie een keer geen zin heeft in Bazart. Tegelijkertijd snappen we de criticasters. De band klinkt in veel nummers hetzelfde, en kan zagerig overkomen.
Benieuwd of we nog steeds van Bazart zullen horen wanneer de tienermeisjes mama’s worden. Maar voor het moment kunnen we nog even volop genieten van het hete Bazart, zonder gêne.

En dan was het de beurt aan Goose om deze tweede dag af te sluiten. Man, waren we even vergeten hoe steengoed die electrogoden zijn. Ze vlogen er meteen in, dreunend, snel en gevaarlijk als een racebolide. We hoorden zonder pauze “What You Need” en “Control”. De beats zijn hard en melodieus tegelijkertijd, met af en toe van die geweerschoten ertussen zoals de Stormtroopers uit Star Wars die lossen. Tijdens “Bring It On” ging het publiek in echte ravestijl mee met de drummer. En het werd alleen maar harder, beter, sneller en sterker. De synths deden hun werk, het publiek kon onmogelijk stil blijven staan. Met “Come Home” kregen we een kort rustmoment, en een iets minder bekend nummer. Goose slaagde er perfect in om het toch perfect in de set te doen klinken. “Give Me a Reason” werd zo één van de meest ‘natuurlijke’ nummers zijn die de band speelde, zonder uit de toon te vallen. Tijdens de bisnummers kregen we nog “Everybody” te horen, meteen de hardste techno van de avond, en een heel mooie afsluiter van Rock Zottegem.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/rock-zottegem-2017/
Organisatie: Rock Zottegem, Zottegem    



 
Musiczine : Muzikale actualiteit in en rond Belgi�. © 2017
ASBL Inaudible 2, rue Raoul Van Spitael 7540 Kain
Design: Nuno Cruz - Joomla integration: Edustries
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement